جراحی لیفت سینوس یا بالا بردن سینوس، عملی است که قبل از کاشت ایمپلنت دندانی جهت بالا بردن سینوس ها و ایجاد فضای کافی برای ایمپلنت انجام می شود. به طورکلی، این عمل جراحی به دو روش باز و بسته توسط متخصص و جراح فک صورت می گیرد. اما سوال اینجاست که مزیت و اهمیت جراحی لیفت سینوس چیست؟ تفاوت عمل سینوس لیفت باز و بسته چیست؟ لیفت سینوس باز چه مزایا و معایبی دارد؟ مزایا و معایب لیفت سینوس بسته چیست؟ به منظور آشنایی بیشتر با مزایا، معایب و تفاوت روش باز و بسته لیفت سینوس تا انتهای این مقاله همراه ما باشید.
لیفت سینوس چیست؟
همانطور که می دانید کاشت ایمپلنت یکی از روش های رایج برای جایگزینی دندان های از دست رفته است که ماندگاری طولانی مدتی نسبت به بریج دندان دارد. اما در طی کاشت ایمپلنت ممکن است بیمار نیاز به جراحی های دیگر مانند جراحی پیوند استخوان و لیفت سینوس داشته باشد. لیفت یا بالا بردن سینوس یک عمل جراحی است که برای ایجاد بافت استخوانی در فک بالا در ناحیه دندان های خلفی استفاده می شود. این تغییرات در مواردی انجام می شود که بیمار نیاز به کاشت دندان داشته باشد، اما مولر (دندان های آسیاب بزرگ) نداشته و به همین دلیل بافت استخوانی کافی برای کاشت ایمپلنت وجود ندارد.
کاندیدای مناسب لیفت سینوس چه کسانی هستند؟
همانطور که اشاره شد، استخوان فک باید فضا و استحکام کافی برای کاشت ایمپلنت داشته باشد، در غیر این صورت جراحی ایمپلنت با شکست مواجه شده و ایمپلنت در جای خود قرار نمی گیرد. برخی افراد به دلایل مختلف مانند بیماری لثه پریودنتال یا از دست دادن دندان در فک بالا و باز جذب استخوان در بدن پس از دست دادن دندان، دچار تحلیل استخوان فک بالا می شوند. به همین علت به دلیل نداشتن ارتفاع استخوان کافی در فک بالا یا نزدیکی سینوسها به فک، امکان جراحی ایمپلنت وجود نخواهد داشت. در چنین شرایطی جراح فک و صورت جراحی لیفت سینوس را قبل از کاشت ایمپلنت دندانی توصیه می کنند.
عمل لیفت سینوس برای چه افرادی مناسب نیست؟
اگرچه عمل لیفت سینوس برای همه افرادی که فضا و استحکام استخوان کافی برای کاشت ایمپلنت ندارند، اما این روش برای افراد با شرایط زیر توصیه نمی شود:
- سینوزیت حاد
- بیماری های سرطانی
- بیماری های خود ایمنی
- عدم وجود استخوان بین مخاط دهان و مخاط سینوس
- بیماری ایدز یا HIV
- اختلال لخته شدن خون
جراحی لیفت سینوس چگونه انجام می شود؟
بسته به موقعیت و میزان آتروفی بافت استخوانی، 2 روش برای انجام این عمل وجود دارد:
- لیفت سینوس باز
- لیفت سینوس بسته
وظیفه روش اول و دوم بالا بردن کف سینوس ماگزیلاری و پر کردن شکاف با مواد استخوانی است که به تشکیل بافت استخوانی خود کمک می کند. انجام استئوپلاستی (تغییر شکل یا ترمیم استخوان) ضروری است، زیرا دندان های بزرگ مستقیماً در زیر سینوس های ماگزیلاری قرار دارند که به نوبه خود حاوی چیزی جز مخاط نیستند. بنابراین، زمانی که دندانها برداشته میشوند، استخوان شروع به از دست دادن حجم کرده و ایمپلنت تیتانیوم در نهایت محلی برای قرار گرفتن نخواهد داشت، زیرا بافت استخوانی تحلیل رفته و فضای خالی وجود خواهد داشت. در ادامه به بررسی تفاوت بین لیفت سینوس باز و بسته خواهیم پرداخت.
تفاوت عمل سینوس لیفت باز و بسته
همانطور که در بخش های قبلی اشاره شد، عمل لیفت سینوس باتوجه به شرایط ساختاری استخوان فک بیمار و تشخیص پزشک به دو روش باز و بسته انجام می شود. عمل سینوس لیفت باز و بسته با هدف ایجاد فضای کافی برای کاشت ایمپلنت انجام می شود، اما تفاوت هایی هم دارند که به شرح زیر است:
لیفت سینوس باز
این روش کلاسیکی است که دندانپزشکان بیشتر از آن استفاده می کنند. کل عمل لیفت سینوس باز تحت بی حسی موضعی انجام می شود. سپس، لثه را در قسمت جانبی فک بالا بریده و در ناحیه سینوس یک ورودی روی استخوان ایجاد می شود. سپس از طریق این سوراخ، پزشک به غشای مخاطی می رسد که سینوس داخل آن را می پوشاند، به آن غشای اشنایدر نیز می گویند. پس از آن، دندانپزشک با استفاده از ابزار جراحی مخصوص، با احتیاط برای اینکه به غشای اشنایدر آسیبی وارد نشود، مخاط سینوس را بلند کرده و مواد استخوانی را در آنجا می ریزد.
پس از اتمام عمل، زخم بخیه می شود و باید حدود 4 تا 6 ماه صبر کرد تا بافت استخوانی کامل شده و سپس ایمپلنت را نصب کرد. بهتر است بدانید که در جراحی لیفت باز، حداقل ارتفاع استخوان پیوندی۳ میلی متر است، در حالی که در لیفت سینوس بسته نباید بیشتر از ۲ میلی متر باشد. لیفت سینوس باز در بسیاری از شرایط تنها روش بزرگ کردن استخوان در فک بالا است. لازم به ذکر است که عمل باز نسبت به جراحی بسته نیاز به مراقبت های بیشتری دارد و دوره نقاهت معمولا طولانی تری است.
معایب و عوارض عمل لیفت سینوس باز
عیب اصلی لیفت سینوس باز میزان آسیب بالا و تهاجمی تر بودن این روش به نسبت عمل بسته است. پس از این عمل، بیمار ممکن است کبودی های بزرگ، تورم زیر چشم، در ناحیه چانه یا گردن داشته باشد. لازم به ذکر است که احتمال عفونت بعد از سینوس لیفت باز بیشتر است، لذا مصرف آنتی بیوتیک ها و مسکن ها ضروری خواهد بود.
لیفت سینوس بسته
تکنیک لیفت سینوس بسته آسیب کمتری دارد، زیرا نیازی به ایجاد برش های خاصی روی لثه نیست. همانطور که اشاره شد، حداکثر ارتفاع استخوان پیوندی در لیفت سینوس بسته نباید بیشتر از ۲ میلی متر باشد. در طی این عمل تمامی تغییرات از سوراخ در نظر گرفته شده برای نصب ایمپلنت دندانی عبور می کنند. پزشک با کمک ابزارهای جراحی خاص، غشای اشنایدر را بلند می کند، یک بالشتک هوا در داخل ایجاد می کند که از پارگی جلوگیری کرده و سپس فضای تشکیل شده را با مواد استخوانی پر می کند.
بدون شک مزیت لیفت سینوس بسته این است که اگر حجم اولیه استخوان شما 3 تا 4 میلی متر بود، ایمپلنت را می توان در همان روز، بلافاصله پس از عمل بزرگ کردن، نصب کرد. علاوه بر این، بر خلاف روش باز، لیفت سینوس بسته عملاً کبودی و تورم بعد از عمل نداشته و روند بهبودی به طور کلی بسیار آسان تر و سریعتر است.
معایب و عوارض لیفت سینوس بسته
مهم ترین اقدامی که باید انجام دهید این است که جراح فک و صورت خوب را انتخاب کنید که همه چیز را برای شما برنامه ریزی کند و عمل را با کیفیت بالا انجام دهد، زیرا همه دندانپزشکان تکنیک لیفت سینوس بسته را نمی دانند و تجربه کافی ندارند.
بنابراین، تنها عیب عمل این است که دکتر از تجربه کافی برخوردار نبوده و عمل را ضعیف انجام داد. همچنین، به دلیل دید محدود، دندانپزشک می تواند به طور تصادفی غشاء را لمس کرده و آن را پاره کند، در نتیجه بیمار نیاز به انجام مجدد آن خواهد داشت.
جراحی لیفت سینوس باز و بسته چه زمانی باید انجام شود؟
لیفت سینوس باز برای آن دسته از بیمارانی انجام می شود که عملاً هیچ بافت استخوانی ندارند و ایمپلنت به سادگی قابل تعمیر نیست. اگر بیمار هنوز حدود 3 تا 4 میلی متر استخوان داشته باشد، عمل لیفت سینوس بسته مورد نیاز است. در هر صورت، شما باید تحت معاینه پزشکی کامل قرار گرفته و رادیوگرافی بگیرید. پس از آن پزشک از قبل تعیین می کند که بهتر است استخوان را به چه روشی جراحی کنید.
توصیه های بعد از عمل لیفت سینوس
به منظور کاهش عوارض جانبی، به ویژه جلوگیری از عفونت و خونریزی، انجام نکات زیر پس از عمل بسیار حائز اهمیت است. مهمترین توصیه های بعد از عمل لیفت سینوس عبارتند از:
- تا دو ساعت بعد از جراحی نباید غذا بخورید. همچنین استفاده از غذاها و نوشیدنی های تند، سفت و گرم ممنوع است. همچنین، از نوشیدن مایعات با نی نیز خودداری کنید.
- پس از هر وعده غذایی، دهان خود را با یک محلول ضد عفونی کننده مخصوص بشویید.
- پف کردن گونه ها، عطسه کردن با دهان بسته و همچنین دمیدن بینی پس از عمل اکیداً ممنوع است، زیرا در این صورت ممکن است غشاء شکسته و تمام مواد استخوانی خارج شود.
- در صورت امکان از کشیدن سیگار، سفر با هواپیما، شنا و غواصی خودداری کنید. همچنین، از قرار گرفتن در گرمای بیش از حد و نور خورشید اجتناب نمایید.
- اگر پروتز متحرک دارید، سعی کنید تا 2 هفته اول بعد از جراحی از آنها استفاده نکنید.
کلام آخر
عمل لیفت سینوس، روشی است که در برخی افراد کاندید کاشت ایمپلنت به دلیل نداشتن فضای کافی استخوان فک بالایی انجام می شود. در واقع سینوس لیفت به افزایش یا بالا بردن سینوس فک بالا برای ایجاد فضای بیشتر برای استخوان جدید کمک می کند. این جراحی به دور روش باز و بسته انجام می شود. تفاوت عمل سینوس لیفت باز و بسته در میزان ارتفاع استخوان پیوندی و افزایش آن است. به طوری که در حداقل ارتفاع استخوان پیوندی در جراحی لیفت۳ میلی متر است، اما در لیفت سینوس بسته نباید بیشتر از ۲ میلی متر باشد.
افزایش ارتفاع استخوان در لیفت باز هیچ محدودیتی ندارد، اما جراحی لیفت سینوس بسته تنها برای جلوگیری از پیشروی تحلیل استخوان فک انجام می گردد. علاوه بر این، لیفت سینوس باز دوره نقاهت و بهبودی طولانی تری نسبت به لیفت سینوس بسته دارد. در نهایت توصیه می شود برای کاهش عوارض جانبی و موفقیت در عمل به بهترین جراح فک و صورت در تهران مراجعه نمایید.
