لیفت سینوس که با نام جراحی بالا بردن سینوس نیز شناخته می شود، جراحی است که قبل از کاشت ایمپلنت دندانی جهت بالا بردن سینوس ها انجام می شود. در 15 سال گذشته، افراد بیشتری از ایمپلنت دندان استفاده میکنند و همین امر لیفت سینوس را رایج تر کرده است. اما شاید با سوالات متعددی مواجه شده اید که جراحی لیفت سینوس چیست و چگونه انجام می شود؟ عوارض لیفت سینوس چیست؟ تفاوت سینوس لیفت باز و بسته در چیست؟ رابطه آن با ایمپلنت دندان چیست؟ به منظور آشنایی بیشتر با مزایا، عوارض و هزینه جراحی سینوس لیفت تا انتهای این مقاله همراه ما باشید.
سینوس لیفت چیست؟
لیفت سینوس که به آن افزایش سینوس، بالا بردن سینوس یا پیوند سینوس نیز گفته می شود، نوعی جراحی است که قرار دادن ایمپلنت های دندانی را آسان تر می کند. این عمل برای افرادی است که به ایمپلنت های دندانی نیاز دارند، اما استخوان فک کافی برای کاشت ایمپلنت را ندارند. به طورکلی، سینوس های فک بالا حفره های پر از هوا هستند که درست بالای قسمت پشتی فک بالا دارند. با بالا بردن سینوس و پیوند استخوان در این بین، فضای بیشتری برای کاشت ایمپلنت دندانی ایجاد می شود.
در حقیقیت جراحی سینوس لیفت با افزودن استخوان به فضای بالای دندان های آسیاب و پرمولر (دندانهای آسیای کوچک)، میزان استخوان فک بالا را افزایش داده و استخوان فک را برای ایمپلنت آماده می کند. لازم است بدانید که بدون فضا و استخوان کافی، پایه های ایمپلنت دندانی به درستی در استخوان فک قرار نگرفته و ممکن است در جای خود حرکت کنند یا لق شوند.
تفاوت سینوس لیفت باز و بسته در چیست؟
این جراحی به دو روش باز و بسته انجام می شود. در جراحی لیفت باز حداقل ارتفاع استخوان پیوندی۳ میلی متر است، در حالی که در لیفت سینوس بسته نباید بیشتر از 2 میلی متر باشد. در جراحی لیفت باز ارتفاع استخوان فک افزایش داده می شود و این افزایش ارتفاع استخوان در لیفت باز هیچ محدودیتی ندارد. اما جراحی لیفت سینوس بسته تنها برای جلوگیری از پیشروی تحلیل استخوان فک انجام می شود. لازم به ذکر است جراحی باز نسبت به جراحی بسته نیاز به مراقبت های بیشتر و دوره نقاهت طولانی تری دارد.
لیفت سینوس برای چه کسانی مناسب است؟
جراحی کاشت ایمپلنت در برخی از افراد به دلیل نداشتن ارتفاع استخوان کافی در فک بالا یا نزدیکی سینوسها به فک امکان وجود ندارد. در چنین شرایطی جراح فک و صورت جراحی سینوس لیفت را توصیه می کنند. معمولا افرادی که به دلایلی مانند بیماری لثه پریودنتال، از دست دادن دندان در فک بالا و بازجذب استخوان در بدن پس از از دست دادن دندان دچار تحلیل استخوان فک بالا شده اند، به این جراحی نیاز دارند.
بیشتر بخوانید: جراحی پیوند استخوان فک برای کاشت ایمپلنت
جراحی سینوس لیفت چگونه انجام می شود؟
این عمل معمولا با توجه به شرایط بیمار و تشخیص جراح با بیحسی موضعی یا بیهوشی عمومی انجام می شود. اگرچه این جراحی به دو روش لیفت سینوس باز و لیفت سینوس بسته انجام می شود، اما روال کلی برای عمل افزایش استخوان به شرح زیر است:
- جراح بافت لثه را برش می دهد.
- بافت بلند می شود و استخوان زیر آن نمایان می شود.
- جراح یک دایره کوچک در استخوان برش می دهد و مراقب است که به بافت غشاهای سینوسی آسیبی وارد نشود.
- جراح قطعه استخوانی را وارد فضای حفره سینوسی بالا برده و غشای سینوس را بالا می کشد.
- جراح مواد پیوند استخوان ( استخوان خود بیمار یا استخوان مصنوعی) را در ناحیه کف سینوس قرار می دهد.
- درصورت نیاز از غشاهای کلاژنی استفاده میشود.
- در صورت صلاحدید جراح شاید بتوان در همین مرحله پایه های فلزی ایمپلنت را کار گذاشت و شاید نیاز باشد چندین ماه بعد از موفقیت پیوند استخوان ،ایمپلنتها ایمپلنتها گذاشته شود.
- در نهایت ناحیه برش خورده بر روی لثه را بخیه می کند.
دوره نقاهت و مراقبت های بعد از جراحی لیفت سینوس
اکثر افراد تنها پس از لیفت سینوس خود کمی ناراحتی را تجربه می کنند. ممکن است کمی ورم داشته باشید همچنین ممکن است در روزهای بلافاصله پس از جراحی، مقداری خونریزی خفیف از بینی یا دهان خود را تجربه کنید. پس از عمل، سعی کنید بینی خود را باد نکنید و مکرر عطسه نکنید. اگرچه کنترل عطسه دشوار است، انا توصیه می شود از قرار گرفتن در معرض گرد و خاک اجتناب کرده تا از بروز عطسه جلوگیری شود. عطسه و دمیدن بینی می تواند باعث حرکت مواد پیوند استخوان و شل شدن بخیه ها شود،بنابراین به هیچ وجه باد در بینی نباید انداخته شود و در صورت عطسه یا سرفه ناخواسته حتما باید دهان باز باشد.
پس از جراحی داروهای زیر توسط پزشک متخصص تجویز می شود:
- اسپری سالین برای مرطوب نگه داشتن بینی
- داروهایی برای جلوگیری از گرفتگی و التهاب
- داروی ضد درد
- آنتی بیوتیک ها و دهانشویه ضد میکروبی برای کمک به جلوگیری از عفونت
7 تا 10 روز بعد از جراحی، بیمار برای معاینه به پزشک معالج مراجعه کرده و در طی معاینه در صورت بخیه های غیر جذبی برداشته می شوند. حدود 4 تا 12 ماه پس از جراحی سینوس لیفت، جراح، ایمپلنت را در خود قرار می دهد. این فاصله زمانی به استخوان جدید فرصت می دهد تا به درستی با استخوان موجود بیمار ادغام شود. مدت زمان بین جراحی و قرار دادن ایمپلنت بستگی به مقدار استخوان مورد نیاز بیمار دارد.
خطرات و عوارض لیفت سینوس
مانند هر جراحی یا روش دیگری، این جراحی دارای برخی از خطرات و عوارضی خواهد بود. یکی از عوارض جدی عمل پیوند سینوس، سوراخ یا پاره شدن غشای سینوس است. با این حال، در صورت وقوع این اتفاق نگران نباشید، زیرا بخیه و ترمیم پارگی سینوس توسط جراح انجام می شود. اگر ترمیم غشای سینوس پیچیده تر باشد، ممکن است جراح این عمل را متوقف کرده و قبل از تلاش مجدد مدتی برای بهبودی به بیمارفرصت دهد.
عفونت نیز از دیگر عوارض هر روش جراحی به شمار می رود. باین حال، عفونت ناشی از لیفت سینوس غیر معمول است و باید به سرعت به پزشک مراجعه شود. در موارد نادر، استخوان موجود با مواد پیوند استخوان، ادغام نمیشود، به این معنی که ناحیه پیوند شده نمیتواند منبع خون ایجاد کند. در صورت بروز چنین شرایطی، عمل لیفت سینوس باید مجدد انجام شود.
همچنین احتمال سینوزیت حاد فک بالا بعد از لیفت سینوس وجود دارد که به صورت التهاب موقتی غشاهای بینی و سینوس ها ظاهر میشود. این وضعیت تخلیه مخاط از بینی را سخت می کند. تحقیقات نشان می دهد که مهارت و تجربه جراح در حی عمل می تواند عوارض جانبی این جراحی را کاهش دهد.
چه مواقعی بعد از لیفت سینوس باید به پزشک مراجعه کرد؟
اگرچه بهبودی پس از لیفت سینوس معمولاً روند ساده ای دارد، اما مواردی وجود دارد که ممکن است به ارزیابی و بررسی پزشک نیاز داشته باشید. پس از لیفت سینوس، در موارد زیر باید به جراح خود مراجعه کنید:
- تورم یا درد با گذشت زمان افزایش پیدا کند.
- خونریزی بعد از 1 الی 2 روز ادامه یافته و یا به رنگ قرمز روشن باشد.
- مواد پیوند استخوان پس از عطسه یا دمیدن بینی شما جابجا شود.
- احساس تب و لرز دارید.
کلام آخر
جراحی لیفت سینوس، عملی است که در برخی افراد کاندید کاشت ایمپلنت به دلیل نداشتن فضای کافی استخوان فک بالایی انجام می شود. در حقیقت سینوس لیفت به افزایش یا بالا بردن سینوس فک بالا برای ایجاد فضای بیشتر برای استخوان جدید کمک می کند. همان طور که در طول مقاله اشاره شد، اگر استخوان های فک از حجم مناسب و استحکام کافی برخوردار نباشند، پایه ایمپلنت به درستی تثبیت نشده و هنگام جویدن غذا حرکت می کند ودر نهایت درمی آید.
درصورتی که این جراحی توسط جراح باتجربه انجام شده و مراقبت های بعد از جراحی رعایت شود، خطر جدی در این عمل به وجود نمی آید. بنابراین، توصیه می شود این عمل را زیر نظر بهترین جراح فک و صورت انجام داده و به منظور کاهش عوارض جانبی دستورالعمل های پزشک بعد از جراحی را رعایت نمایید.
